ลักษณะการสร้างคือสร้างแบบโบราณซึ่งจะกดและตัดด้วยมือทั้งหมด ความหนาบางจะไม่เท่ากัน บางองค์เห็นร่องรอยปาดแต่งด้านหลังองค์พระอย่างชัดเจน โดยพระชุดนี้ผู้สร้างสมัยก่อนนั้นได้นำมาบรรจุไว้ในพระเจดีย์

ซึ่งจากบทวิเคราะห์ของพระกรุชุดนี้น่าจะเป็นพระสายวัดระฆังเพราะวัดยางอยู่ในพื้นที่บางกอกน้อยใกล้ชุมชนบ้านช่างหล่อซึ่งถือว่าอยู่ในละแวกเดียวกันกับวัดระฆัง

และยังมีข้อมูลว่าวัดยางแห่งนี้ได้รับความเมตตาจากหลวงปู่หินมาตั้งแต่สมัยหลวงพ่อมุติและหลวงพ่อบุญเรือน เพราะท่านเป็นเกจิสายเขมรเช่นกัน

เครดิตข้อมูลสืบค้น
หนังสือสมเด็จพระพุฒาจารย์โต
ผู้แต่ง วิมล ยิ้มละมัย พศ.2516
และหนังสือประวัติ พระสมเด็จโต โดย พ.ต.ต.จำลอง มัลลิกะนาวิน